egitimsen

egitimsen

Bir Hukuki Kazanım Daha!

Bir Hukuki Kazanım Daha!

Kararı görmek için tıklayınız.

Tercih Döneminde Zorunlu Görevlendirilen Rehber Öğretmenler Hakkında Dilekçe Örneğimiz

Tercih Döneminde Zorunlu Görevlendirilen Rehber Öğretmenler Hakkında Dilekçe Örneğimiz

Öğrencilerin geleceğini şekillendirecek tercihlerde onlara fedakarca yardımda bulunan bu önemli görevi yaz tatilinde yerine getiren rehber öğretmenlerin mağduriyetinin giderilmesi amaçlı; bu görevin gönüllülük temelinde yerine getirilmesine imkan tanınması için rehber öğretmenin yaz tatili-tercih döneminde mesaileri gözetilerek ek ders ücretlerinin en az iki kat ödenmesi ve gönüllülük esasına göre görevlendirmelerin yapılması için gerekli düzenlemenin yapılması, emek ve mesailerinin karşılanması bakımından zorunlu olduğuna ilişkin dilekçe örneklerimiz ektedir.

Dilekçe örneğini görmek için tıklayınız.

Tercih Döneminde Zorunlu Görevlendirilen Rehber Öğretmenlerin Haklarının Verilmesi İçin MEB’e Yazı Yazdık

Rehber öğretmenlerin mağduriyetinin biraz olsun hafifletilmesi, yaz tatili-tercih döneminde mesaileri gözetilerek ek ders ücretlerinin en az iki kat ödenmesi ve gönüllülük esasına göre görevlendirmelerin yapılması için MEB’e yazı yazdık.

Yazıyı görmek için tıklayınız.

6 Mayıs 1972’de İdam Edilen Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ı Saygıyla Anıyoruz!

Görüntünün olası içeriği: 3 kişi, sakal ve yakın çekim

Bugün 6 Mayıs. Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan`ın idam edilerek katledilişlerinin üzerinden 46 yıl geçti. 6 Mayıs 1972`de Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan`ı idam ederek onları yok edeceklerini sananlar, geçtiğimiz 46 yıl içinde nasıl bir yanılgı içine düştüklerini görmüşlerdir.

İdamlarının üzerinden 46 yıl geçmiş olmasına rağmen, ne Denizlerin mücadelesi ne de uğruna canlarını verdikleri değerler yok olmuştur. Aksine, Denizlerin devrimci mücadelesi ve savundukları değerler, büyüyerek, güçlenerek, Denizler gibi çoğalarak yarınlara akmayı sürdürmektedir. 
Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan`ın idamlarına "onay" verenlerin tümünü tarih silip bir kenara atmış; ancak Deniz, Yusuf ve Hüseyin bütün gençlikleriyle, düşünceleriyle, idealleriyle yaşamayı sürdürmüşlerdir.

Yoldaşlarımızı kaybettiğimiz 1972 yılından bu yana Türkiye`de yaşayan halklar, Denizlerin yolunda kararlılıkla yürüyen gençler, her 6 Mayıs`ta daha güçlü, daha kitlesel ve daha büyük bir cesaretle Denizleri anarken, tıpkı onlar gibi sömürünün ve zulmün üzerine kararlılıkla yürüyorlar. 
Denizler egemenlerin baskı ve zulmü karşısında hiçbir zaman diz çökmemiş, son anlarında bile sömürünün, zulmün olmadığı, aydınlık ve güzel günlere olan inançlarını asla kaybetmeyerek, kendilerinden sonra yetişecek olan kuşaklara önemli sorumluluklar yüklemişlerdir.

6 Mayıs, bizler için asla bir yas günü değildir. 6 Mayıs, emperyalizmin ve faşizmin saldırılarına karşı, taleplerimizi yok sayanlara karşı yürüttüğümüz mücadele gününün adıdır. Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan`ın 6 Mayıs 1972`de bizlere bıraktığı mücadele bayrağını taşımanın onurunu yaşıyoruz.

Eğitim Sen olarak, Denizlerin şahsında, dünyada ve ülkemizde, sömürüye ve baskıya boyun eğmeyerek yaşamını yitirmiş bütün devrimcileri saygıyla ve özlemle anıyoruz.


Şube Yürütme Kurulu

 

Yeni Ortaöğretime Geçiş Sistemi Velilerden Geçemedi!

TEOG sınavının kaldırılmasının ardından hemen uygulamaya konulacağı duyurulan yeni ortaöğretime geçiş sınavı hakkında velilerin görüşlerine başvurduk. Web sayfamızdan duyurduğumuz ankete katılan 1372 velinin düşüncesine göre, yeni ortaöğretime geçiş sistemi sınıfta kaldı.

Anketimize katılan velilerimizin büyük çoğunluğunu üniversite mezunları oluşturdu.

1

1372 kişinin 966’sı üniversite, 171’i lisansüstü, 137’si lise, 53’ü ortaokul, 44’ü ilkokul mezunu ve 1 kişi de diploma sahibi olmadığını ifade etti.

Anketin “Sizce sınav sisteminde değişiklik yapılması gerekli miydi?” sorusuna verilen yanıtlara bakıldığında 931 kişinin hayır, 414 kişinin evet ve 27 kişinin fikrim yok yanıtını verdiği görülmektedir.

2

Ancak sınav sisteminde değişiklik yapılması gerektiğini düşünenlerin sayısal düzeyinin, diğer sorulardaki yeni sisteme onay oranına yansımamış olması, bu kişilerin TEOG sistemine de karşı olduklarını göstermektedir. Diğer bir ifade ile bu soruya “Evet gerekliydi” diyenlerin, TEOG sisteminin yarattığı sorunların farkında olan ve bundan dolayı oluşan mağduriyetlerin giderilmesi gerektiğini düşünen veliler olduğunu sonraki sorulara verilen yanıtlardan çıkarabilmekteyiz.

Nitekim “Sizce sınav sisteminin değiştirilmesinde rol oynayan en önemli etken nedir?” sorusuna verilen yanıtların %92,6’sı, bu değişikliklerde toplumsal taleplerden ziyade siyasi iktidarın politika tercihlerinin temel belirleyici olduğunun düşünüldüğünü göstermektedir.

3

Ankete katılanların büyük çoğunluğu söz konusu sistem değişikliğinin AKP hükümetinin gereksinimlerini gidermek amacıyla yapıldığını belirtmektedir. Bu sonuç, sınav sistemindeki değişikliğin AKP’nin 2023 vizyonunun bir parçası olarak algılandığını göstermekte, MEB Müsteşarı’nın “İlk evreyi tamamladık, ikinci evreye geçtik” açıklamasındaki politik hedefin farkındalığına işaret etmektedir!

Kaldı ki “Sizce sınav sisteminin değiştirilmesinin temel amacı nedir?” sorusuna verilen yanıtların birbirini dışlamayan, aksine eğitimdeki durumu gözler önüne seren iki gerçeği ifade eden maddelerde toplanması da bu durumu pekiştirmektedir.

4

Söz konusu iki maddeyi işaretleyenlerin ankete katılanlara göre oransal dağılımı %96 düzeyindedir. Dolayısıyla katılımcıların %96’sı, söz konusu sınav sistemindeki değişiklikle öğrencilerin hükümetin tercihlerine göre yönlendirildiği ve eğitim sistemindeki başarısızlıkların üzerinin örtülmek istendiği biçiminde bir algı taşımaktadır.

Böylesi bir yüksek oranı destekleyen bir başka yanıt ise sınav sisteminde değişikliğe gidilmesinde velilerin ikna edilememiş olması durumunda karşımıza çıkmaktadır.

5

Katılımcıların %96’sı MEB’in ya da siyasi iktidar çevrelerinin açıkladığı gerekçelerle ikna olmamıştır. Dolayısıyla Bakanlığın söz konusu değişiklik için velilerden talep geldiği iddiası, anketimiz sonuçlarına yansımamış, hatta tam tersi bir tablo ortaya çıkmıştır.

Kopya skandallarının toplumsal hafızamızdaki yeri halen tazeliğini korurken, sınav güvenliği ve sınavın ne kadar adil olduğuna dair düşünceler de hayati önem kazanmaktadır.

6

Anketimize katılan velilerin ezici bir çoğunluğu, yeni ortaöğretime geçiş sistemini güvenilir ve adil bulmamaktadır. Bu durum dahi, MEB’in eğitim politikalarındaki dayatmacı uygulamalardan vazgeçmesini, politika belirlerken toplumsal mutabakatı önemsemesi gerektiğini göstermektedir.

Üstelik velilerin yine ezici çoğunluğu söz konusu sistem değişikliğinin “tepeden inme” bir değişiklik olduğunu ifade etmektedir.

7

Yukarıdaki sorumuza verilen yanıtlara bakıldığında, “fikrim yok” seçeneğinin işaretlenmesi dahi böylesi önemli bir değişikliğin kamuoyunda yeterince tartışılmadığını göstermektedir. Kaldı ki velilerin büyük çoğunluğu yeni ortaöğretime geçiş sistemi için ilgili kurum, kuruluş ve kişilerin görüşlerine başvurulmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

Eğitim sisteminin “yapboz tahtasına” dönüştürüldüğü gerçeğine yönelik sendikamızın en temel uyarısı, sorunların çözülmek bir yana daha fazla derinleştiğidir. Anketimize katılan 1372 veliden 1326’sı yeni sistemin sorunları çözeceğine dair bir umut taşımadığını göstermektedir.

8

Yaşanan tartışmalar ve ortaöğretime geçiş sisteminde yapılan değişikliklerin öğrenciler üzerinde yarattığı etkileri tespit etmek için sorulan soruya verilen yanıtlara bakıldığında, 1140 katılımcının öğrencisinin/çocuğunun kaygı düzeyinin arttığını, okula gitme hevesinin ve derslere karşı ilgisinin azaldığını belirtmiştir. Yeni sistemin uygulanacağı açıklamasının yapıldığı 5 Kasım 2017 tarihinden bu yana, yaşanan sürecin öğrenciler üzerinde yarattığı olumsuz etkiler, değerlendirme yapılırken mutlaka dikkate alınmalıdır.

Ortaya çıkan tablonun sadece yeni sınav sistemine dair değil, MEB’in genel politika tercihlerinde de değerlendirilmesi gerektiği, 16 yıllık iktidarı boyunca AKP hükümetinin sorunlara kalıcı çözümler üretmekteki başarı grafiğinin oldukça düşük olduğu gerçeğini bizlere sunmaktadır.

Eğitim Sen olarak taleplerimiz, yeni sınav sisteminin bu yıl uygulanmasından vazgeçilmesi, böyle önemli konularda toplumsal mutabakat ile politika üretilmesidir. Öğrencilerin daha fazla mağdur edilmemesi için MEB, hızla sorunun tarafı olan kesimlerle bir araya gelerek, en makul ve geçerli çözümün üretileceği bir yöntem geliştirmelidir.

HAYDİ MİTİNGE
Emeğimiz, Haklarımız ve Demokratik Türkiye İçin 1 Mayıs’a
İNSANCA BİR YAŞAM, DEMOKRATİK BİR ÜLKE UMUDUMUZU BÜYÜTMEK İÇİN i TÜRKÜLERİMİZLE VE HALAYLARIMIZLA, KOL KOLA, OMUZ OMUZA

 

Görüntünün olası içeriği: 1 kişi, yazı

23 Nisan 2018’de Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda Çocuklarımız ve Gerçekler Raporu

Ülkemizde çocuklarımızın, öğrencilerimizin yaşadığı tablo tüm gerçeklikleri gün yüzüne çıkarmaktadır. Eğitim ve bilim emekçileri olarak, Eğitim Sen olarak yaratılan bu karanlığa rağmen çocuklarımızın düşlerinin gerçeğe dönüştüğü bir gelecek için mücadeleye devam edeceğiz. Çünkü her çocuk için mücadele etmeye değer…

23 Nisan 2018’de Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda Çocuklarımız ve Gerçekler Raporu

  • ÖRGÜN EĞİTİMDEN UZAKLAŞMA ORANLARI

Örgün ve yüksek eğitimde var olan cinsiyet farkı kapatılmamıştır. Kadınların net okullaşma oranları açık öğretim hariç tüm düzeylerde erkeklerden geri durumdadır. İlkokuldan ortaöğretime geçişte kız öğrenci kaybı erkeklere göre yoğunlaşmıştır. Kadınların yükseköğretime erişim oranı ise erkeklere göre düşüktür.

  • Açık öğretime devam eden ortaöğretim öğrencileri içerisinde kadın oranı % 62’ye yükselmiştir. ‘Yeni müfredatta’ bilime, sanata, emeğe, mücadeleye, sevgiye, paylaşmaya, kadına yer yokken aile yaşamını kutsayan ve kadını yok sayan cinsiyetçi politikalar yaygınlaşmıştır.
  • İlkokul ve ortaokul düzeyinde 17, lise düzeyinde 24, İHL’lerde 10 olmak üzere toplam 51 ayrı müfredat, sınıflar esas alındığında ise 176 müfredat yenilenmiştir.
  • 2016-17 döneminde “din öğretimi” adı altında 347.614 kız öğrenciyi “ortaokulda” ve 353.379 kız öğrenciyi “orta öğretimde” evrensel eğitim koşullarından uzaklaştırırken, bu kapsamda eğitim gören kadın oranı 2017 yılında % 56’ya yükselmiştir. Açık öğretim imam hatip liselerinde bu oran daha da yükselerek kadın oranı % 64’e çıkmaktadır.
  • Milli Eğitim Bakanlığı verilerine göre ülkemizde çocuk yaşta evlilik ve nişanlılık nedeniyle eğitime devam edemeyenlerin yüzde 97,4’ü kız öğrencilerdir.
  • MEB’in örgün eğitim istatistiklerine göre, 2016-2017 eğitim ve öğretim döneminde resmi okullarda eğitim görenlerin yüzde 51,3’ü erkek, yüzde 48,7’sini ise kız öğrenciler oluşturdu.
  • Özel okullarda erkeklerin oranı yüzde 54,3, kız öğrencilerinse yüzde 45,7 olarak belirlenmiştir.
  • İmam hatip lise sayısı 2002’de 450 iken, 2017’de 1.408’e çıkarılmıştır. İmam hatip liselerinden 372’si sadece kız imam hatip Anadolu lisesi olarak ayrılmış ve devlet politikası uygulaması olarak karma eğitim dışına çıkılmıştır.
  • Çıkarılan yasa ve yönetmeliklerle kız çocuklarının başı ve bedeni 9 yaşında, fiilen okul öncesinden itibaren kapatılmaktadır. Çocuk hakkı, insan hakkı ihlalidir.
  • ÇOCUK İSTİSMARI
  •  Adalet Bakanlığı verilerine göre, Türkiye’de çocuk istismarıyla ilgili dava sayısı, son 10 yılda yaklaşık 3 kat arttı.
  • TÜİK verilerine göre, son 10 yılda 482 bin 908 kız çocuğu devletin izniyle evlendirildi. Son 6 yılda 142 bin 298 çocuk anne oldu ve bu çocukların büyük kısmı dini nikâh ile evlendirildi.
  • Adli sicil kayıtlarına göre son 5 yılda çocuk istismarı dava sayısında yüzde 50 oranında artış kaydedildi.
  • Çocuğun cinsel istismarında Türkiye dünya listesinde 3’üncü sıradadır. Her 6 erkek çocuktan 1’i cinsel istismara uğruyor. Bu çocukların yüzde 70’i 18 yaş altı. 11 yaşından küçüklerin oranı, yüzde 70.
  • Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) 2015 verileri suç mağduru çocuk sayısının yılda 122 bini geçtiği, bunların yüzde 10 oranında cinsel suçlar olduğunu gösteriyor.
  • Adalet Bakanlığı’nın 2015 verilerine göre de yılda ortalama 17 bin istismar davası açılıyor, bu davaların yüzde 45’i mahkûmiyetle sonuçlanmıyor!
  • Adalet verileri, yılda ortalama 8 bin çocuğun cinsel istismara uğradığını ortaya koyuyor.
  • ECPAT 2015 yılı Türkiye Raporu’na göre; çocuklar, Türkiye’de cinsel şiddete en fazla maruz kalan grubu oluşturuyor. Türkiye’deki cinsel suçların yüzde 46’sı çocuklara karşı işleniyor. Türkiye, cinsel istismar amacıyla insan ticareti ve çocuk evlilikleri nedeniyle, Küresel Kölelik Endeksi’nde modern köle sayısında da Avrupa’da birinci konumunda yer alıyor.
  • Türkiye’de AKP’nin iktidarda olduğu 2002’den bu yana 18 yaşın altında 440 bin çocuk doğum yaptı. 15 yaşın altında cinsel istismara uğrayarak doğum yapan çocuk sayısı ise 15 bin 937 olarak kayıtlara geçti.
  • MEB Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde, “ Evli olanların kayıtları yapılmaz, öğrenci iken evlenenlerin okulla ilişiği kesilerek kayıtları e-Okul üzerinden Açık Öğretim Lisesine veya Mesleki Açık Öğretim Lisesine gönderilir.”
  • 2018 yılının;
  • Ocak ayında, basına yansıyan haberlerden sadece 147 çocuğun,
  • Şubat ayında, basına yansıyan haberlerden sadece 30 çocuğun,
  • Mart ayında, basına yansıyan haberlerden sadece 269 çocuğun cinsel istismara uğradığı bilgilerine ulaşıldı.
  • ‘1 milyon çocuk tarikatların elinde eğitim görüyor’ 
  • MEB verilerine göre, Türkiye’deki özel öğretim kurumu sayısı 10 bin 53’tür. Bu kurumların 3’te 1’i mutlaka bir tarikata bağlı.
  • Tarikat okul ve yurtlarındaki öğrenci sayısı 210 bin dolayındadır (üniversiteler hariç). 4 binin üzerindeki özel yurdun 2 bin 480’i bir tarikatla bağlantılıdır. Tarikatlara bağlı yurtların kapasitesi 380 bin. Bu yurtlarda kalan öğrenci sayısı 224 bini buluyor.
  • Şüpheli Ölümler 
  • Bakanlığın verilerine göre, 2009’dan 2017 yılına kadar 18 ile 21 yaş arasında 68 çocuk ve genç yaşamını yitirdi. Ölümler ‘Şüpheli ölüm’ olarak kayıtlara geçti.
  • İnsan Hakları Derneği’nin (İHD) verilerine göre, çocuklarla ilgili son 3 yılda 18 işkence başvurusu yapıldı.
  • Çocuk tutuklu ve hükümlülere kötü muamele ve işkence iddialarıyla ilgili 2015 yılında 4, 2016 yılında 4, 2017 yılında ise 10 başvuru yapıldığı kaydedildi.
  • Yaklaşık 700 çocuk anneleriyle birlikte cezaevinde.
  • 60 Milyon Çocuğun Yaşamı Tehlikede
  • Kuruluşlar Arası Çocuk Ölümleri Tahmin Grubu IGME tarafından hazırlanan rapora göre de, bugünkü yaşam koşullarına göre dünyada 2017 ile 2030 yılları arasında 60 milyon çocuk beş yaşına gelmeden göç, savaş, şiddet ve kıtlık gibi nedenlerden dolayı yaşamını yitirecek ve bu ölümlerin ise çoğunluğunu yeni doğan çocuklar oluşturacak.
  • Çocuklar başta yaşam hakkı olmak üzere barınma, eğitim, sağlık gibi haklardan mahrum bırakılmıştır.
  • Mülteci Çocuklar
  • Türkiye’de okul çağında yaklaşık 850 bin Suriyeli çocuk yaşamaktadır.
  • MEB’in 2017 tahminlerine göre, 490 binden fazla Suriyeli çocuk ülkenin çeşitli yerlerinde okullara kayıtlı durumda, buna karşın 380 bin çocuk ise okula gidememektedir.
  • Kayıtlı olmayanlar bu rakamlara dâhil değilken, kayıtlı olmasına rağmen okula düzenli olarak gidemeyen mülteci çocukların rakamı ise net değildir. Bu durum yüz binlerce Suriyeli mülteci çocuğu kayıp kuşak olduğunun, her türlü istismarla yaşamak zorunda kaldıklarının, korunmadıklarının ilanıdır. 
  • Türkiye’de Çocuk İşçi Sayısı 2 milyona Yaklaştı 

tablo1

  • Çalışan her 10 çocuktan 8’i kayıt dışı olarak çalışıyor.
  • Türkiye’de çocukların yoksulluk oranı yüzde 25.3 iken, AB üyesi ülkelerle karşılaştırıldığında yoksulluk oranı en fazla olan ülke konumunda.
  • Mesleki eğitim alan özellikle turizm sektöründe uzun saatler çalıştırılan stajyerler, yani ‘çocuk işçiler’ ve çocuk işçiliği sayılabilecek uygulamalar ile çıraklık eğitimi alanlar resmi olarak çocuk işçi sayılmamaktadırlar.
  • 2012 yılında 601 bin olan 15-17 yaş arası çocuk işçi sayısı, 2016 yılına gelindiğinde 709 bin olmuştur.
  • 2016 TÜİK verilerine göre çocuk işçilerin yüzde 78’i kayıt dışı çalışmaktadır.
  • 2018 yılında “15-16 ve 17 yaşında olan üç çocuk çalışırken hayatını kaybetti ve ölen çocukların üçü de tarım emekçisiydi.

tablo2

Çocuklarımızın Düşlerinin Gerçeğe Dönüştüğü Günleri Birlikte Yaratma Umudu İle 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı Kutluyoruz!

Türkiye; çocuklarını, öğretmenlerini ve gençlerini yılda sadece bir günle sınırlı olarak hatırlayan, onların yaşadığı sorunlara kalıcı çözümler üretmemekte ısrar eden bir ülke olmayı sürdürmektedir. Her yıl 23 Nisan’da yapıldığı gibi, bu yıl da siyasiler koltuklarını göstermelik olarak çocuklara devredecek, objektifler karşısına yalancı gülücükler ve samimiyetsiz açıklamalarla çıkacak, her yıl tekrarlanan ‘rutin görev’ tamamlanacaktır.

Çocuklarımızın Düşlerinin Gerçeğe Dönüştüğü Günleri Birlikte Yaratma Umudu İle  23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı Kutluyoruz!

23 Nisan, Mustafa Kemal Atatürk tarafından çocuklara armağan edilmiş dünyadaki tek bayram olmasına rağmen, çocuklara yönelik ayrımcı uygulamalar, çocuk sömürüsü, çocuklara yönelik şiddet, istismar ve cinsel saldırıların sürekli artıyor olması, çocuklar açısından bilinen anlamıyla kutlanacak bir ‘bayram’ ortamının olmadığının en açık kanıtıdır.

23 Nisan günü halkın ülke yönetiminde söz sahibi olmasının, eşit, özgür ve demokratik cumhuriyetin en temel adımlarının atıldığı, emperyalizme karşı sürdürülen Kurtuluş Savaşı koşullarında dahi meclisin işlediği ve tüm kararların Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde alındığı, tebaa olmak değil yurttaş olmanın yaşama geçirildiği tarihi bir gündür. OHAL koşullarında meclisin fiilen ortadan kaldırıldığı, halkın söz ve karar hakkı yerine ‘tek adam’ın söz ve karar sahibi olduğu yaşadığımız günlerde bu tarihi günün önemi çok daha iyi anlaşılmaktadır.

Türkiye’de yaşayan çocuklar, göstermelik törenlerden çok, erken yaşta büyümek zorunda kalmadan çocukluklarını doyasıya yaşamak, geleceğe umutla ve güvenle bakmak, nitelikli bir eğitim ve sağlıklı bir yaşam istemektedir. Ancak siyasi iktidar, çocuklarımıza daha iyi bir gelecek hazırlamak için adımlar atmak yerine, uyguladığı çocuk düşmanı politikalar nedeniyle her yıl binlerce çocuğu eğitimden koparmakta, erken yaşta çalışmak zorunda bırakmaktadır.

Türkiye’de çocukların yaşadığı ağır sorunlar, evde, okulda ve sokakta karşı karşıya kaldığı tehdit ve tehlikeler her geçen gün artmaktadır. Türkiye nüfusunun yüzde 30’a yakınını çocuklar oluşturmaktadır. Çocukların fiziksel, zihinsel, eğitsel, sosyal, kültürel ve duygusal gelişimlerine zarar veren politika ve uygulamalar her geçen yıl artarken, yaşam ve eğitim hakları başta olmak üzere, sağlıklı büyüme ve gelişim hakkına aykırı adımlar atılmaktadır.

Yıllardır iktidar desteği ile dini eğitim veren, çeşitli dini vakıf ve cemaatlere ait okul, kurslar, yurtlar ve evlerde çocuklara yönelik cinsel istismar vakalarının belirgin bir şekilde artması, bu istismar ve saldırıların siyasi iktidarın çabalarıyla cezasız bırakılması, çocuklarımızın ve öğrencilerimizin nasıl büyük ve organize bir tehdit ile karşı karşıya olduğunu göstermektedir.

Çocuk istismarı gibi son derece hassas ve kamuoyunda infial yaratan bir konuda bile sorumluları aklamaya ve korumaya yönelik olarak gösterilen siyasi tutum ve tavırlar, Türkiye’de çocuklara yönelik cinsel saldırı ve istismar suçlarının son yıllarda neden belirgin bir şekilde arttığını açıklamaktadır. Oysa çocuğun olduğu her alanda okulda, evde, sokakta çocuklarla ilgili her konuda öncelik çocuğun üstün yararıdır. Çocukların üstün yararına olmayan hiçbir şeyin ve çocuklara yönelik olarak işlenen suçların hiçbir mazereti ya da gerekçesi olamaz.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’ne taraf olan Türkiye, sözleşmenin çocuğun yüksek yararı, yaşama ve gelişme hakkı, katılım hakkı, ayrım gözetmeme, güvenli bir ortamda büyüme hakkı şeklinde temel ilkeler üzerinden belirlenen yükümlüklerinin büyük bölümünü yerine getirmediği gibi, çocuklara karşı işlenen suçlara yönelik kalıcı çözümler üretmekten uzak durmaktadır. Oysa Çocuk Hakları Sözleşmesi, devletleri çocuk haklarına saygı duymaya davet etmekte ve onlara bu hakların korunması ve ihlal edilmemesi için çeşitli sorumluluklar yüklemektedir. Çocuk Hakları Sözleşmesi çocukların istismardan korunmasında öncelikli görevi  devletlere vermesine rağmen, özellikle eğitim kurumlarında (okul, yurt, kurs, ev vb.) yaşanan çocuk istismarının birinci dereceden sorumlularının siyasi iktidar ve MEB olduğu açıktır.

TÜİK verilerine göre, son 10 yılda 482 bin 908 kız çocuğu devletin izniyle evlendirilmiş, son 6 yılda 142 bin 298 çocuk anne olmuş, bu çocukların büyük kısmı dini nikâh ile evlendirilmiştir. Türkiye’de yoksul kız çocuklarının erken yaşta evlenme olasılığı, varlıklı olan yaşıtlarına nazaran 2,5 kat daha fazladır. Milli Eğitim Bakanlığı verilerine göre, ülkemizde erken evlilik ve nişanlılık nedeniyle eğitime devam edemeyenlerin yüzde 97,4’ünün kız öğrenciler olması dikkat çekicidir.

Türkiye’de çocuk işgücü sürekli artmakta, eğitim çağındaki çocuklarımız okumak yerine tarlada, sanayi sitelerinde son derece sağlıksız, ilkel koşullarda çalışmaya ve yaşamaya zorlanmaktadır. Çocuk işçiliğinin her geçen yıl artması, mülteci çocuklara yönelik ayrımcı uygulamalar, çocukların çatışmalı ortamlarda en temel yaşam ve eğitim hakkının tehdit altında olmasının hiçbir insani açıklaması yoktur. Türkiye’de yaşayan çocukların bugünü ve geleceği için en büyük tehdit, yaşamlarının henüz başlarında olmalarına rağmen, bu kadar çok acı ve sorunla yaşamak zorunda bırakılmış olmalarıdır.

Resmi verilere göre, Türkiye’de çalışma hayatında 2 milyona yakın çocuk bulunmakta, çocuk işçilerin yüzde 78’i kayıt dışı çalıştırılmaktadır. 15-17 yaş arası çocuk işçi sayısı 708 binken, bu çocukların 558 bini kayıt dışı çalıştırılmakta, sadece 150 bin ‘çocuk işçi’ sigortalı çalışma şansına sahip olmaktadır. Başka bir ifade ile Türkiye’de çalışan her 10 çocuktan 8’i kayıt dışı istihdam edilmekte, yoğun bir emek sömürüsüne maruz kalmaktadır.

Başta çocuklarımız olmak üzere, herkes için laikliğin, eşitliğin, özgürlüğün, barışın ve kardeşliğin, eşit, özgür, demokratik bir cumhuriyetin hâkim olduğu, tüm çocukların eğitim ve sağlık hakkından eşit koşullarda yararlandığı, demokratik, kamusal, bilimsel, anadilinde, parasız eğitim hakkı önündeki engellerin kaldırıldığı, çocukların hiçbir tehlike ve tehdide maruz kalmadan, gelecek kaygısı duymadan sağlıklı ve güvenli bir ortamda çocukluğunu yaşayabildiği bir Türkiye için mücadelemizi kararlılıkla sürdüreceğimiz bilinmelidir.

Eğitim Sen olarak, çocuklarımızın karşı karşıya olduğu tüm tehditlere, onların haklarına yönelik her türlü saldırıya ve yaşanan bütün olumsuzluklara rağmen, çocuklarımızın ve öğrencilerimizin ‘23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutluyoruz.